Κλεινομαι σε αυτο το δωματιο
διπλωνομαι σαν εμβρυο στη μητρα
το παραθυρο σκεπασμενο με φυλλα
δεν θελω να βγω δεν θελω να δω
που και που η γατα ερχεται να επιβεβαιωσει
πως υπαρχω ακομα
το σπιτι γινεται το καβουκι μου
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου